Program badawczy Calligaris
II edycja eksperymentów

Pierwszy etap poszukiwań miał za zadanie dostarczyć wstępnej odpowiedzi na pytanie, czy to co pisze Giuseppe Calligaris (1875-1944), włoski neuropatolog, który niemal wiek temu przedstawił szereg odkryć związanych z odruchami układu neurowegetatywnego – to tylko fikcja literacka, czy też może jednak jest coś na rzeczy. Odkryć nietypowych, bo łączących zjawiska (prowokowane w formie automatycznych reakcji organizmu) m.in. metapsychiczne jak percepcja pozazmysłowa – z odpowiednią stymulacją różnych miejsc na skórze człowieka. I choć dziś, takie rzeczy jak telepatia czy jasnowidzenie, nie są niczym szczególnym, a wręcz są tak proste jak mówienie o nich – Calligaris wnosi powiew świeżości z nieco innej perspektywy.

Uzyskane wyniki są zachęcające. To, co udało się odkryć do tej pory, tzn. poprzez projekt Calligaris, którego jestem jednym z twórców i założycieli – przekonało mnie, by sprawie przyjrzeć się bliżej.

Obecnie zakończyłem już drugą edycję badań nad metodami Calligarisa. Myślą przewodnią tej serii eksperymentów było znalezienie odpowiedzi na pytanie – do jakiego stopnia te reakcje są wyłącznie odruchowe i automatyczne, a na ile są to Gesty Skóry™ – organiczny język komunikacji człowieka z jego inteligentnym organizmem poprzez ciało i dotyk.

W zamyśle, niniejsze badania są częścią większego cyklu. Projekt jako całość rozwija się etapami, a każdy etap jest odrębną i spójną całością.

W międzyczasie, z racji że książki Calligarisa są dość trudną gmatwaniną poprzeplatanych treścią tysięcy stron tekstu, a z drugiej strony jego badania są mi po drodze – tworzę serię tematycznych opracowań, wprowadzających w jego świat, przez pryzmat współczesności. Ale żeby było uczciwie - postanowiłem też dopiąć tłumaczenie wszystkich prac Calligarisa m.in. na język polski (swoją drogą, wszystkie jego książki są już w różnym stopniu spolszczone, ale zredagowanie tego i doprowadzenie do profesjonalnej postaci – wymaga nie tylko czasu).

Jak wziąć udział w programie badawczym Calligaris?

II edycja badań dobiegła końca, kolejne działania widnieją gdzieś na horyzoncie. Za to na chwilę obecną jest coś innego. Dwie książki mojego autorstwa z cyklu "Gesty Skóry: Śladami Giuseppe Calligarisa" – "Fabryka Snu" i "Fabryka Jutra". Są to pierwsze opracowania z realizowanej serii. Zbierają one informacje z różnych dzieł Calligarisa i z innych związanych z nim źródeł (do których dotarłem), plus uaktualnienie o wyniki badań, jakie miałem okazję wykonać do tej pory.

Książki są dostępne w wersji cyfrowej (ebook pdf). a opcjonalnie (głównie dla znajomych) – w papierowej (wydanie szyte, twarda oprawa). Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej – napisz używając formularza kontaktowego.

Jeśli chcesz być na bieżąco, wypełnij formularz kontaktowy. Podaj w nim kontaktowy e-mail zwrotny, na który otrzymasz informacje.

Jeśli chcesz nas wesprzeć, napisz; otrzymasz informacje jak dołożyć swoją cegiełkę. Bo jak zapewne wiesz, prowadzimy inne działania, przedstawiające te wszystkie zagadnienia w formie bezpłatnej, dla wszystkich. Jest to i wymagające i czasochłonne.

I to by było na tyle. Serdecznie zapraszam.

Krzysztof Jaros

Strefa 51: wejście tylko dla uczestników
II edycji programu badawczego Calligaris

Panel publiczny

Dla kogo są Gesty Skóry i techniki Calligarisa? W skrócie, mogą one okazać się przydatne dla osób, które nie osiągają zadowalających efektów innymi metodami.

Dla osób ogólnie zainteresowanych tematyką Calligarisa i jego odkryć – założona została ogólna grupa na facebooku, do której serdecznie zapraszam:

Grupa ogólna dla wszystkich na facebooku:
Calligaris - Gesty Skóry

Jest to również swojego rodzaju centrum informacyjne i koordynacyjne dla różnych pomysłów.

A tymczasem, jeśli planjesz albo już działasz z technikami Calligarisa, – to mam kilka fajnych rzeczy, jakie powstały w trakcie pierwszej edycji programu, a którymi chcę się podzielić.

Pierwsza z nich, to nieocenione narzędzie – profesjonalny notatnik do opracowywania eksperymentów i infografika jak z niego korzystać. Pamiętaj, że ten szablon to tylko przykład, a nie przymus. Możesz wymyślić własny. Ten, który znajdziesz poniżej – sprawdził się po prostu w terenie. Wydrukuj go sobie i niech elektronika nie zabiera twojej uwagi, na komputer przerzucisz sobie to wszystko jak skończysz.

Jeśli chcesz spróbować swoich sił w metodach Calligarisa i w ogóle zrozumieć o co w tym wszystkim chodzi, wypróbuj te dwie plaszetki. Zostały one zaczerpnięte z wielokrotnie już powtórzonych eksperymentów więc sprawa jest dość jasna. To działa i robi wrażenie.

Eksperyment 1. Obniżanie tonu własnego głosu

Eksperyment 2. Widzenie kolorowej aury wokół ludzi (indukowane, nie wolicjonalne)

Inne eksperymenty wykonywane na własną rękę: podziel się doświadczeniami

Szczegóły, jak postępować z plaszetkami – znajdziesz w książkach i w innych materiałach wymienionych na stronie, na warsztatach szkoleniowych lub przystępując do programu badawczego.

Zadania już wykonane

Pierwsza edycja, Projekt Calligaris.

W trakcie tej edycji.

1. Wydobyłem z przeszłości (i ujednoliciłem do potrzeb współczesności) techniki badawcze Calligarisa, do poziomu "tak, jestem pewien, że to tak właśnie działa". Z metody tej, amatorsko korzysta obecnie co najmniej kilka tysięcy osób w kraju i za granicą.

2. Przeprowadziliśmy serię eksperymentów, które zaprojektowałem tak, aby stosunkowo łatwo można było je wykonać i aby w miare jednoznacznie udzieliły odpowiedzi na pytanie: "Czy odkrycia Calligarisa, to fikcja literacka, czy może jednak jest coś na rzeczy?" Były to pierwsze tego typu badania na świecie.

3. Przetłumaczona i wydana została książka pt. "Nowe Cuda Ludzkiego Ciała" (Nuove meraviglie del corpo umano). Jestem jej redaktorem, a w zasadzie współtłumaczem, dzięki czemu wiem, że dołożyłem wszelkich starań, by nie zawierała błędów, a materiał miał wartość nie tylko historyczną ale i podręcznikową.

zapytaj o dostępność (użyj formularza kontaktowego)

4. Na podstawie danych zebranych z eksperymentów, przeprowadziłem obszerne badania, z których powstał ponad 400-stronnicowsy raport specjalny, a który zostanie omówiony także w cylku filmów video.

5. Pokazaliśmy też na żywych przykładach, co tak naprawdę w trawie piszczy. Część tych filmów jest obecnie dostępna publicznie na youtube.

W tym miejscu, chciałbym podziękować za współpracę partnerom, przyjacielowi Emilowi Piaseckiemu (autor Niewidzialnej Transfuzji, na youtube Rody Krwi) i platformie tagen.tv, bez których aktywności medialnej – wykonanie tak obszernego i zaawansowanego projektu badawczego byłoby bardziej skomplikowane.

Kim był Giuseppe Calligaris?

Z dostępnych informacji, urodzony 29 października 1876, w Forni di Sotto (Udine, Włochy), syn miejscowego, gminnego lekarza. A więc człowiek już na starcie wywodzący się ze środowisk medycznych tamtych dni – miał dobre podstawy, by iść w swoim kierunku – i możliwości finansowe by się rozwijać.

W 1901 ukończył z wyróżnieniem studia medyczne na Uniwersytecie w Bolonii, pracą doktorską (z tymi stopniami naukowymi, sprawa wydaje się trochę niejasna, bo by wynikało że doktorat zdobył w wieku 25 lat) zatytułowaną "Myśl, która leczy" ("Il pensiero che guarisce"). W 1902 został asystentem prof. Mingazziniego, promotora jego rozprawy, kierującego oddziałem Neuropatologii w Klinice Uniwersyteckiej w Rzymie.

Już we wczesnych latach kariery naukowej, Calligaris zaobserwował pewne anomalie wrażliwości na skórze u pacjentów z zaburzeniami i uszkodzeniami układu nerwowego. Pamiętamy, że były to czasy rozwoju metod elektrostymulacji prądami faradycznymi, znanymi dziś jako TENS i EMS, a ówczesne terapie strefowe nie miały nic wspólnego z dzisiejszymi medycynami azjatyckimi. "Wszyscy" szli w stronę znieczulania bólu, a Calligaris po prostu zwrócił uwagę na drugą stronę medalu, swoisty trójkąt zależności: nadwrażliwość skórna, reakcje trzewne i stany psychoemocjonalne. W 1908 opublikował swoje pierwsze spostrzeżenia na ten temat, ale komisja Akademii Medycznej w Rzymie (zebrana przez prof. Baccellego, ówczesnego prezesa) nie była przekonana co do wyników i zasugerowała kontynuowanie badań.

W 1909 został sekretarzem podczas I Kongresu Włoskich Neuropatologów i opublikował pierwszą pracę naukową: "Le mieliti sperimentali" ("Rodzaje zapalenia mózgu i rdzenia mózgowego"). W tym roku wrócił do Udine, gdzie (zapewne) z pomocą swojego ojca – założył klinikę chorób nerwowych, nie zaniedbując jednak prowadzenia szkoleń na Wydziale Lekarskim w Rzymie aż do 1939 roku.

W okresie I wojny światowej (1914-1918) – pracował jako lekarz sztabowy, w trzecim korpusie armii. W 1922 opublikował książkę "Un medico e la guerra" ("Lekarz i wojna", 689 stron), budzącą pewne kontrowersje na tle politycznym. Wojna pochłonęła wiele z jego notatek, uznawanych obecnie za "cenne i bezpowrotnie stracone". Ale czytając jego późniejsze książki – można odnieść wrażenie, że nowe opracowania zawierają "uaktualnioną wersją 2.0" spostrzeżeń z tamtych dni, uzupełnioną o nowe odkrycia.

W 1927 opublikował 2 tomy "Il sistema motorio extrapiramidale" ("Motoryka i układ pozapiramidalny", 636 i 1262 stron), będące przez około 20 lat jednym z podręczników dla włoskich studentów medycyny. Po śmierci prof. Mingazziniego (1928), Calligaris mógł objąć stanowisko na katedrze neuropatologii; jednak wolał on kontynuować swoje osobiste poszukiwania, rozpoczęte w 1908 i prowadzone równolegle z badaniami neuropatologicznymi.

Do 1928 opublikował w głównych włoskich i zagranicznych czasopismach medycznych ponad 40 prac eksperymentalnych, w temacie nadwrażliwych linii na ciele człowieka, które później określił mianem liniowych łańcuchów ciała i ducha.

Po 1928, rozpoczął z publikacją serii 19 (znanych dziś) książek, które przeplatały się z jego obecnymi i wcześniejszymi badaniami. Z lektury dostępnego materiału (autora) wynika, że daty wydania co najmniej kilku z nich – mogą nie pokrywać się z datami ich napisania; patrząc po przypisach – widać także cross-referencje. Całkiem możliwe, że część materiału została zebrana przed 1928 rokiem.

Prowadzone badania wydawały się budzić na tyle kontrowersji i nieprzychylności ówczesnego otoczenia, chyba głównie medycznego (co nie jest specjalnie dziwne – wystarczy spojrzeć na rodzime historie z naszego podwórka, rozgrywające się dziś), że pod koniec życia był zmuszony zamknąć swoją klinikę. Wyprowadził się do swojej willi w Magredis, 20 kilometrów od Udine, gdzie powstało większość jego książek, a 31 marca 1944 zmarł. Wzmianki mówią też o wielu procesach sądowych.

Wraz z Calligarisem, a także po jego śmierci – badania kontynuowali  nie żyjący już dr Leprince z Paryża i dr Stark ze Szwajcarii. Z pewnością także i inni – po prostu nie ma na ten temat zbyt wiele informacji w internecie lub są – ale nie są zbyt często brane pod uwagę przez wyszukiwarki (z braku słów kluczy).

Różne źródła podają, że jego pracami interesowały się służby m.in. wywiadu amerykańskiego i rosyjskiego. Jednak do tego nie przykładałbym zbyt wielkiej wagi. Uwagi te dotyczą okresu świeżo powojennego. Calligaris istniał na rynku wydawniczym dość długo (nawet dziś jego książki bywają jeszcze dostępne), a na jego badaniach (tych medycznych) bazowało 13 instytutów w ówczesnej Rosji. Służby różnych państw, co naturalne, a zwłaszcza po II wojnie światowej – interesowały się wszystkim, co nietypowe lub co mogłoby mieć znaczenie strategiczne.

Książki Calligarisa w temacie
liniowych łańcuchów ciała i ducha

(wszystkie te pozycje są na różnych etapach tłumaczenia na polski)

1. Le catene lineari del corpo e dello spirito.
   [Liniowe łańcuchy ciała i ducha]
   – w trakcie przekładu

2. Le catene lineari secondane del corpo e dello spinto.
   [Liniowe łańcuchy ciała i ducha wtórne]
   – w trakcie przekładu

3. La fabbrica del sentimenti sul corpo dell'uomo, Vol. 1-3.
   [Fabryka uczuć na ciele człowieka, tom 1-3]
   – w trakcie przekładu

4. Le meraviglie dell'autoscopia.
   [Cuda autoskopii]
   – w trakcie przekładu

5. Le meraviglie dell'eteroscopia.
   [Cuda eteroskopii]
   – w trakcie przekładu

6. Telepatia e radio-onde cerebrali. Hoepli, Milano.
   [Telepatia i fale radiowe mózgu]
   – w trakcie przekładu

7. Telepatia e tele diagnosi.
   [Telepatia i telediagnoza]
   – w trakcie przekładu

8. Le immagini dei vivi e dei morti nchiamati dalle loro opere.
   [Obrazy żywych i umarłych przywoływane przez ich dzieła]
   – w trakcie przekładu

9. L'universo rappresentato sul corpo dell'uomo..
   [Wszechświat przedstawiony na ciele człowieka]
   – w trakcie przekładu

10. Il cancro.
    [Rak]
    – w trakcie przekładu

11. Malattie infettive.
    [Choroby zakażne]
    – w trakcie przekładu

12. Nuove meraviglie del corpo umano.
    [Nowe cuda ludzkiego ciała, Projekt Calligaris, 2019]
    – przetłumaczona i wydana w ramach Projektu Calligaris

13. Le meraviglie della Metapsichica.
    [Cuda metapsychiki]
    – w trakcie przekładu

14. Nuove ncerche sul cancro.
    [Nowe badania nad rakiem]
    – w trakcie przekładu

15. Malattie mentali.
    [Choroby psychiczne]
    – w trakcie przekładu

16. Delinquenza malattia mentale.
    [Choroby psychiczne przestępczości]
    – w trakcie przekładu

17. La luna.
    [Księżyc]
    – w trakcie przekładu

18. Le meraviglie della Metafisiologia.
    [Cuda metafizjologii]
    – w trakcie przekładu

Oprócz w/w książek, Calligaris napisał jeszcze kilkadziesiąt innych publikacji, które ukazały się w różnych czasopismach tamtych dni.